نیکوس کازانتزاکیس نویسنده، شاعر، روزنامه‌نگار، مترجم، متفکر و عارف بلند آوازه‌ی یونانی است. او در نوشته‌هایش به تحلیل دغدغه‌های جامعه بشری می‌پردازد. از جمله آثار او می‌توان به «زوربای یونانی» (۱۹۴۶) «مسیح باز مصلوب» (۱۹۵۴) «آزادی و مرگ» (۱۹۵۷) گدای خدا (۱۹۶۲) «آخرین وسوسه مسیح» (۱۹۶۰) «گزارش به گرکو» (۱۹۶۵) و… اشاره کرد. او در سال 1917 به همراه مردی پرتحرک به نام الکسیس زوربا به پلوپونزوس، جزیره­ای در یونان سفر کرد تا به استخراج زغال سنگ بپردازد. آشنایی با زوربا، تاثیری عمیق روی او گذاشت و الهام‌بخش نگارش کتابی به نام «زوربای یونانی» در سال 1945 شد. در این کتاب زوربا، اندیشه راوی را دگرگون کرده و به تدریج او را به درک تازه‌ای از زندگی و لذت‌های آن می‌رساند. کازانتزاکیس در سال ۱۹۵۶ از طرف کانون نویسندگان یونانی برای دریافت جایزه نوبل ادبیات معرفی شد، اما با یک رای کمتر نسبت به آلبر کامو، این جایزه را از دست داد. یکی از بنیادی‌ترین سوالات کازانتزاکیس این است: چگونه می‌توان زندگی را دوست داشت؟ و پاسخ این است: با لبریز شدن از جهان. او هستی خود را در جدال‌های ذهنی‌اش می‌جوید نه در کلمات. کلمه‌ها تنها به کار گفتن و بیان کردن می‌آیند. راه از جای دیگری می‌گذرد. انسان راستین از نظر او کسی است که بخواهد و عمل کند؛ پس در مکاشفه‌ای عمیق از ادبیات فراتر می‌رود تا روح را به تعالی برساند و وجود را از حقیقت لبریز کند. زوربای بی‌سواد، مرد عمل است، او چنین می‌گوید: «من هر چه سنم بالاتر می‌رود، یاغی‌تر می‌شوم. حاضر نیستم تسلیم شوم. می‌خواهم دنیا را فتح کنم.» این کتاب را نشر «یوشیتا» منتشر کرده است و توسط فروشگاه اینترنتی رونابوک به فروش می رسد.