آلدو روسی معتقد است که در طراحی هایش ارتباط مستقیمی با وجود و حالات درونی طراح مشاهده می شود و شاید این حالات حتی مقطعی باشند و طرح های خودش را زاده ی لحظه هایی که زندگی کرده می داند. او به شدت منابع طبیعی را منبع معمار شدنش می داند و حتی مدعی است که طرح هایش الگویی از طبیعت دارند. او معماری را مرز تخیل و واقعیت می داند که این دو امر را به هم مرتبط می کند.