تصوف، درویشی یا عرفان نوعی طریقت و روش زاهدانه مبتنی بر آداب سلوک و بر اساس شرع جهت تزکیه نفس و اعراض از دنیا برای وصول به حق و استکمال نفس است. تصوف در لغت، پشمینه پوشی است و نسبت این جماعت، به دلیل پشمینه‌پوشی است و این نشانه زهد، بوده‌است. تصوف بیشتر با آداب طریقت همراه است؛ در حالی که عرفان، مکتبی جامع و مطلق سلوک معنوی و اعم از تصوف است و در بعضی موارد، عرفان، سلوک برتر، دانسته شده‌است. تصوف در سدۀ ششم و هفتم در ایران؛ تصوف در ایران از سدۀ هشتم تا دهم؛ و تصوف و عرفان اسلامی از سدۀ دهم تا به امروز از مباحث مطرحشده در کتاب حاضر هستند. این کتاب را نشر «دفتر پژوهش های فرهنگی» منتشر کرده و توسط فروشگاه اینترنتی رونابوک به فروش می رسد.