سامانیان (۲۶۱–۳۹۵ ق / ۸۷۴–۱۰۰۴ م) یک حکومت ایرانی و سنی مذهب بود که حدود دو سده بر بخش‌های بزرگی از جهان ایرانی حکومت کرد. مرکز این حکومت در خراسان و فرارود بود و در بزرگترین گستره خود، بر تمام افغانستان کنونی و بخش‌های بزرگی از کشورهای امروزی تاجیکستان، ایران، ترکمنستان، ازبکستان، قرقیزستان، قزاقستان و پاکستان فرمان راند. دولت سامانی توسط چهار برادر، نوح، احمد، یحیی و الیاس بنیان گذاشته شد. هر کدام از آن‌ها بخشی از سرزمین‌های سامانی را زیر کنترل خود داشتند و به عنوان دست‌نشاندگان عباسیان حکومت می‌کردند. سرانجام در سال ۸۹۲ میلادی، اسماعیل سامانی تمام قلمروی سامانی را زیر یک پرچم واحد درآورد؛ در همین دوران، تحولات خراسان شرایط را به گونه‌ای رقم زد که این منطقه تحت فرمان اسماعیل درآمد؛ بدین ترتیب، گرچه سامانیان به صورت دوژور حاکمیت خلیفه را به رسمیت می‌شناختند، اما عملا به یک دولت مستقل تبدیل شدند.اين كتـاب دورة سامانيان، دورة شكـوفايي فـرهنگ اسـلامي و سنتهاي ايـراني، را به تصوير ميكشد. این کتاب را نشر «دفتر پژوهش های فرهنگی» منتشر کرده و توسط فروشگاه اینترنتی رونابوک به فروش می رسد.