داستان نمادین راه آهن آسمانی اثر ناتانیل هاثورن از شاهکارهای عرفانی ادبیات انگلیسی است که در قالب کنایات، استعارات و تشبیهات بیانشده است. نموداری است از تلاش روح انسان در جدال با زندگی، برای عبور از فراز و نشیبهای دوران حیات و رسیدن به وادی رستگاری.هاثورن در این اثر به شرح مخاطرات، غمها، شکستها و ناامیدیها یا موفقیتهایی که در مسیر سلوک انسان پیش میآید میپردازد. بدینسان، جنبه نمادین دارد و وادیهایی که در آن بهصورت شهرها و سرزمینها توصیف میشود، گونهای از نمادهای عرفانی را فراروی مخاطب قرار میدهد.این اثر مانند برخی از آثار عرفای اسلامی مانند منطقالطیر داستانی تمثیلی است، با این تفاوت که در اثر شیخ عطار، مرغان نماد سالکانیاند که از وادیها میگذرند و در داستانِ هاثورن وادیها بهصورت سرزمینها، درهها و غارها توصیفشده است.یکی از ویژگیهای جذاب و متفاوت داستان، این است که شخصیتها و مکانها بهجای اسم خاص، همگی با صفات و خصایص معرفی میشوند مثلاً آقای بزرگمنش، آقای بیخیال، لجنزار یأس، تپهی دشواریها، درهی تحقیر، دره سایه مرگ و…همچنین نویسنده در این کتاب به جایگاه والای انتخاب دوست و راهنما در سفر زندگی انسان میپردازد. پرواضح است که آدمی در این عرصه سعی و تلاش که جزئی از برنامه تکامل و تربیت انسان بهسوی ابدیت است نیازمند انتخاب رفیق راه میباشد که بیشک این امر فهمی عمیق میطلبد…
