عقاید یک دلقک، واگویه‌های بیمارگونه نیشداری است که به یاری آن‌ها هانس در سن بلوغ فکری بیست و هشت سالگی ظرف چهار ساعت؛ پاره پاره زندگی گذشته را کنار یک‌دیگر می‌نشاند. او یک دوره هیجده ساله خاطرات را مرور می‌کند، از آخرین سال‌های حاکمیت آلمان نازی تا دهه شست آشوب‌زده. آن‌چه در طول این صفحات بازگفته میشود، تراژدی و غمنامه آدم بی‌دینی است که دختر دینداری را دوست می‌دارد؛ تراژدی پسری است که نمی‌تواند پدر و مادرش را دوست بدارد، مرد جوانی که آینده روشنی را پیش روی خویش نمی‌بیند. در این داستان بُل تصویری عمیقا طنزآمیز از آلمان بعد از جنگ عرضه می‌دارد. تصویر ملتی است که همگی نازی‌های سابق هستند و به‌شدت تظاهر به پشیمانی و انکار گذشته خود می‌کنند و تصویر کلیسای کاتولیک نگون‌بختی است که قرار است نماد اخلاقیات گران‌قدری باشد که از گام‌های زمانه خود عقب مانده است و جوانان گم کرده راهی چون هانس که ــ به اختیار یا بی‌اختیار ــ آن‌سوی رفاه بعد از جنگ آلمان باقی مانده‌اند. چرا این رمان امروزه خوانده می‌شود؟ یا به عبارت دیگر چرا این رمان از زمان انتشار نخست آن تا این حد [از شدت خواندن] فرسوده شده؟ پاسخ‌ها بسیارند. عقاید یک دلقک به گونه‌یی طبیعی طرح و توطئه‌اش پیش می‌رود و آکنده از لحظه‌های سرشار و خنده‌های تلخ است.