عقربه های ساعت،دوازده شب را نشان می داد .مینا نگاه خسته اش را از دکتر بر گرفت و پشت به او به طرف پنجره ایستاد،برف کم کم شروع به باریدن کرده بود ،در حالی که بغض کرده بود با التماس گفت :
دکتر تو رو خدا هر کاری از دستتون بر می یاد براش انجام بدین .دوباره چرخی زد و چشمان در اشک نشسته اش را به چشمان دکتر دوخت و گفت:خودتون می دونین ،تو این دنیا من هیچکس به غیر از مادرم رو ندارم ،اگه اون از دستم بره،چه خاکی به سرم بریزم ؟به کی پناه ببرم؟و بعد صورتش را در میان دو دست گرفت و هق هق گریه اش در فضای خانه پیچید. دکتر در حالی که پالتواش را می پوشید ،خود را خم کرد و دوباره دستش را روی پیشانی پیرزن گذاشت .آه سردی کشید و گفت:دخترم نگران نباش ،فقط دعا کن .من هر کاری از دستم بر می اومد براش کردم،بقیه اش دست خداست،البته بستگی به روحیه خودش هم داره.اگه تا صبح تبش پایین تر اومد ،مطمئن باش حالش خوب خواهد شد .حالا هم آروم بگیر و کارهایی رو که بهت سفارش کردم انجام بده ،تو دختر صبوری هستی ،انشاءالله خدا کمکت می کنه … این کتاب را نشر «الماس پارسیان» به چاپ رسانده و توسط فروشگاه اینترنتی رونابوک به فروش میرسد.