در قسمتی از این کتاب می خوانیم: اواخر هفته رخوت کاخ ریاست جمهوری با صدای بال و پر کرکس ها و پاره شدن پرده ها از بین رفت. هنوز سپیده نزده و دوشنبه آغاز نشده بود که نسیمی گرم و ملایم از مردی مرده ولی بزرگ، شهری که قرنی است رنگ و بوی مردگی به خود گرفته را روح می بخشد… کتاب «پاییز پدرسالار» را گابریل گارسیا مارکز در سال ۱۹۷۵ نوشت و سید حبیب گوهری راد آن را به فارسی ترجمه کرده است. مارکز یکی از مهم‌ترین نویسندگان معاصر است که موفق به دریافت جایزه نوبل ادبی نیز شده است. پاییز پدرسالار یکی از آثار درخشان اوست که نوشتن‌اش مدت هفت سال به درازا کشید. این کتاب از نظر نثر با شاهکار دیگر مارکز «صد سال تنهایی» متفاوت است؛ با این وجود قوی‌تر و تحسین‌بر‌انگیزتر از آن است که خواننده بتواند آن را زمین بگذارد. داستان تخیلی کتاب به وقایع تاریخی دوران دیکتاتوری فرانسیسکو فرانکو در اسپانیا، آناستازیو سوموزا، و رافائل تروخیو در جمهوری دومینیکن شباهت دارد. این رمان که در حقیقت هجونامه یک دیکتاتور آمریکای لاتین است، از یک سو تنهایی و افسردگی دیکتاتور و از سوی دیگر ظلم و خشونت او را به تصویر می‌کشد. نویسنده خود معتقد است پاییز پدرسالار شعری است بر تنهایی قدرت و شرحی است بر زندگی یک دیکتاتور فناناپذیر. او درباره تنهایی دیکتاتور می‌گوید: «آدم هر چه بیشتر قدرت به دست بیاورد، تشخیص این که چه کسی با اوست و چه کسی بر ضد او، برایش دشوارتر می‌شود. هنگامی که به قدرت کامل دست یافت، دیگر تماس او با واقعیت به کلی قطع می‌شود و این بدترین نوع تنهایی است. گرداگرد دیکتاتور، را آدم‌هایی می‌گیرند که هدف‌شان جدا کردن کامل او از واقعیت است. همه‌چیز دست به دست هم می‌دهند تا تنهایی او را کامل کنند…» این کتاب را انتشارات «نکوراد» منتشر کرده است و توسط فروشگاه اینترنتی کتاب رونابوک به فروش می رسد.