علاقه روزافزون به تاريخ معماری و مصاديق معمارانه پيشين به روشن شدن ارتباط بين تاريخ و طراحی معطوف می شود. مطالعه آکادميک تاريخ و نگرش علمی سلسه وار نسبت به مکانی که در آن زندگی مي کنيم و نگريستن با ديد عالمانه به هدف کسب دانش از گذشتگان مي تواند دانش معمارانه را به اسامی، تاريخ ها و سبک های ساخت بنا محدود نمايد، اما نگرش و جستجو فراتر از لايه های مختلف سبک های تاريخی که از آن طريق معماری طبقه بندی و ارائه مي شود، مي تواند تاريخ را به مرجعی غنی براي يافتن ايده در طراحی معماری مبدل سازد.