پس از گسترش روستای تهران و پيدا شدن موقعيت شهری، دوازده محله كوچك آن در هم ادغام شدند و به مرور چهار كلان‌محله اودلاجان، سنگلج، بازار و محله بازار و چال ميدان در آن شكل گرفتند. در محله اودلاجان محله‌های كوچك‌تری كه متعلق به اقوام و تيره‌ها و اديان و مهاجران منطقه‌های گوناگون ايران بود، شكل گرفتند. يهوديان ايران هم در بخشي از آن محله سكونت گزيدند و محله را به نام خود نامگذاري كردند. در كتاب حاضر ويژگی اين محله و زندگي اجتماعي و فرهنگی و دينی ساكنان و شخصيت‌های برجسته آن و روابط آنان با ساكنان مسلمان و حكومت بررسی شده است..