در زمان های گذشته جهانگردی مورد مردم ایرانی قرار گرفت و این فرآیند در دوره هایی همچون هخامنشیان، صفویان و اشکانیان و دیگری سلوکیان بوده است. در سال های 1340 شورایی تشکیل شده از چند عضو در بخش گردشگری و جهانگردی ایجاد و مشغول به کار شدند. چگونگی وضعیت جغرافیا به گونه ای بود که مسیر جاده ابریشم و چارپاخانه ها و حتی کاروان سراها مدرن بر این امر ادعا دارند. در دوران صفویه به علت بالا بودن امنیت راه ها و تاسیسات همیشگی این شیوه را آغاز صنعت جهانگردی دانستند. رفته رفته با گذشت زمان اولین ایستگاه جهانگردی در سال 1319 در شهر تهران تشکیل شد. بر این اساس ریشه رشد مدیریت جهانگردی برای اولین بار در سال 1374 در ایران به وجود آمد. با پیشرفت بسیار رشته جهانگردی به مدیریت گردشگری نام گرفت زیرا علم گردشگری می دانستند. این کتاب را نشر «دفتر پژوهش های فرهنگی» به چاپ رسانده و توسط فروشگاه اینترنتی رونابوک به فروش میرسد.