انسان در طول تاریخ همواره آرزومند دستیابی به جامعه ای بوده که در آن خواستههایش را تحقق بخشد و استعدادهای خود را از حال بالقوه به فعل درآورد. در کتاب حاضر با هدف بررسی برخی اصول اساسی که اسلام برای جامعه مسلمانان و محیط زندگی آنها تنظیم نموده، شکل گرفته است. بر خلاف بسیاری از مطالعات پیشین، مطالعه فعلی کمک شایانی در راستای رسییدن به شناختی از اسلام به عنوان ارزشهای اجتماعی نه بخشی از قوانین خواهد نمود. بسیاری از مطالعات در زمینه روشن کردن ابعاد اجتماعی اسلام، شکست خوردهاند؛ زیرا به طور مثال توضیح نمی دهند که چرا و چگونه اسلام تعامل اجتماعی و حفظ حریم خصوصی را لازم می دانسته است. این مسئله موجب شده تا خوانندگان برخی از این تحقیقات به این نتیجه برسند که اسلام بیش از یک قوه مقننه که مقررات خود را بر مردم و محیط ساخته شده آنها تحمیل میکند، نیست. ولیکن مطالعه حاضر در رابطه با این است که اسلام، بویژه در مذهب تشیع، یک راه زندگی با پیروی از آرمانها اجتماعی است که بهرهگیری از این آرمانها در شکلگیری محیط ساخته شده منعکس خواهد شد؛ و اگر قوانین و مقرراتی وجود دارد، تنها برای حمایت از این آرمانها، به وجود آمدهاند.کتاب با در نظر گرفتن سطح درک و فهم خوانندگان مسلمان و غیر مسلمان از سلام، اصول و ارزشهایی که توسط سنت اسلامی به منظور طراحی محیط زندگی مسلمانان پایهگذاری شدهاند، را تجزیه و تحلیل می نماید. تصویری که از اسلام در انتهای کار پدیدار میشود، روشی از زندگی مطابق با آرمانهای اجتماعی است که در جوامع سنتی مسلمانان، در آرایش و ترکیب ساختار معماری و شهرسازی منعکس شده است. در حالیکه مطالعه اخیر معماری و شهرسازی در کشورهای اسلامی نشان میدهد که این توسعه و روند متمایل به دست کشیدن از این آرمانهای اصیل اسلامی میباشد. اکنون این سوال مطرح است که آیا حرکت و تکاپو در جهت بازگشت به این آرمانها میتواند به هماهنگی اجتماعی و فیزیکی محیط ساخته شده منجر شود…
