هنگامی که زبانِ دانش و ادبیات در ایران زبان عربی بود، فردوسی، با سرودن شاهنامه با ویژگی‌های هدف‌مندی که داشت، زبان پارسی را زنده و پایدار کرد. یکی از بن‌مایه‌های مهمی که فردوسی برای سرودن شاهنامه از آن استفاده کرد، شاهنامهٔ ابومنصوری بود. شاهنامه نفوذ بسیاری در جهت‌گیری فرهنگ فارسی و نیز بازتاب‌های شکوه‌مندی در ادبیات جهان داشته‌است و شاعران بزرگی مانند گوته و ویکتور هوگو از آن به نیکی یاد کرده‌اند. برخی از واژه های معماری و شهرسازی در شاهنامه؛ گروه های اجتماعی، دژها، شهرها و ایوان مدائن در شاهنامه؛ برخی از خصوصیات طراحی معماری؛ و برخی از خصوصیات طراحی شهری مطالب مطرح شده در کتاب حاضر هستند. این کتاب را نشر «دفتر پژوهش های فرهنگی» به چاپ رسانده و توسط فروشگاه اینترنتی رونابوک به فروش میرسد.