لوسین لوی-برول (به فرانسوی: Lucien Lévy-Bruhl) (زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۸۵۷ — درگذشتهٔ ۱۳ مارس ۱۹۳۹ ) فیلسوف و انسان‌شناس فرانسوی بود. وی به خاطر پژوهش‌های گسترده در مورد چیزی که ذهنیت ابتدایی می‌نامد، بسیار نامدار است. لوی-برول در پاریس متولد شد و دکترای خود را از دانشکدهٔ نورمال سوپریور دریافت کرد و وارد محیط دانشگاهی شد که او را در سال ۱۹۰۴ به استادی کرسی تاریخ فلسفهٔ جدید در سوربن رساند. درس‌های او در سوربن پایهٔ نگارش کتاب‌های چون یاکوبی (۱۸۹۴) و آگوست کنت (۱۹۰۰) شدند. اما آثار دوران ساز او عبارت اند از: اخلاق مرسوم و علم اخلاق (۱۹۰۳) و به ویژه شش جلد کتابی که به پژوهش دربارهٔ آن چیزی اختصاص یافته‌اند که او ذهنیت ابتدایی می‌نامید. موضوع‌های مطروحه در آثار لوی-برول کاملاً نو و اصیل‌اند؛ از این رو ارزیابی تأثیراتی که دیگران بر تفکر او داشته‌اند دشوار است. شاید تأکید لوی-برول بر نقش عواطف در زندگی روانی انسان متأثر از یاکوبی (فیلسوف آلمانی ۱۸۱۹–۱۷۴۳) باشد، در جامعه‌شناسی نیز تحت تأثیر اندیشه‌های امیل دورکیم (فیلسوف و جامعه‌شناس فرانسوی ۱۹۱۷–۱۸۵۸) قرار داشت. در آن زمان اندیشه‌های دورکیم بر مکتب جامعه‌شناسی فرانسوی غالب بودند. در این کتاب به زندگی و آثار ارنست کاسیرر، فلسفه و تاریخ در اندیشه کاسیرر، و جایگاه فلسفه صورت های سمبلیک در فلسفه معاصر پرداخته شده است. این کتاب را نشر «دفتر پژوهش های فرهنگی» منتشر کرده و توسط فروشگاه اینترنتی رونابوک به فروش می رسد.