بشر از دیرباز همواره در حال الهام‌ از طبیعت در ساخت‌ و ساز بوده است. در طول تاریخ تکامل، هرگاه مسیر حرکت بشر از رفتار طبیعت فاصله گرفته؛ سبب شده تا پدیده‌ های مشهودی به عنوان آسیب‌های طبیعی یا معضلاتی برای آیندگان پدید آیند. پیروی او از طبیعت در آثار مهندسی و هنر معماری دیده می‌شود که موجب خلق آثار بسیار زیبا و گوناگونی شده است.معماری بیونیک به مفهوم الهام‌پذیری از طبیعت در هنر طراحی بناست. آنچه امروزه نمود ویژه‌ای در طرح‌های مهندسی دارد، آن است که متخصصان از زوایای گوناگون معماری و مهندسی سعی در حرکت به این سمت دارند، ولی آنچه که در طراحی ساختمان‌های هزاره‌ی سوم به آن نیاز دارد، موضوع هماهنگی و تعامل معماری و فناوری در این امر است.واژه ايی به نام “بيونيک” از ترکيب دو لغت “بيولوژی” و “تکنيک” به معناي زيستار شناختی يا بکارگيری اندام‌هاي ساختگي طبيعت که به فارسی “زيست فنی” ميباشد بيان گرديده است.نسان از بدو پيدايش تاكنون در طبيعتی که همواره برای او ناشناخته بود، به كندوكاو مشغول بوده است. در طبيعتي كه زماني او به تدريج از دل طبيعت واژه تكنولوژی و هنر را بيرون كشيد وآنها را براي تركيب در ذهن خود پرواند و حاصل آنرا طي قرنها به زبانهاي مختلف بازگو كرد. بنابراين لازم است ارتباطي با اصول منطقي و علمي بين سيستمهاي ماشيني و سيستم‌هاي زنده پديدار شود روح بخشيدن به ساختمان يکي از تمايلات معماري بيونيک است که با توجه به قدرت سازه براي تنفس ( زنده‌نمايي )، به کمک خطوط مستقيم يا منحني خالص و القاء آهسته تماميت سازه به آن دست پيدا مي‌کنند و مهم ترين چيز براي معماري بيونيک آن است که ساختمان بتواند زنده بودن خود را القاء کند….