«قبل از ظهر ، سوت گرفتن غذا به صدا در آمد. اما در آسایشگاه 13 همچنان بسته بود. از پشت پنجره دیدیم عراقی ها با چند نفر از بچه های آسایشگاه های دیگر آمدند و در را باز کردند و گفتند غصعه های غذا را بیرون بگذارید.بعد هم در را بستند. یقین کردیم تنبیه ما فراتر از چند ساعت حبس و محرومیت از بیرون باش است. بچه هایی که برایمان ناهار آوردند، به دستور عراقی ها، سطل توالت را برای تخلیه و سطل آب را برای پر کردن بردند و آوردند. سهمیه غذا را هم نصف کرده بودند. البته خیلی هم بد نبود. ما به دلیل حبس شدن راکد بودیم و بی تحرک. با وضعیت پیش آمده و دسترسی نداشتن به سرویس های بهداشتی و…. شاید هم بهتر بود کمتر غذا بخوریم… .

این کتاب را نشر هله به چاپ رسانده و در فروشگاه اینترنتی رونابوک به فروش می رسد.