رابطه بریتانیا و اتحادیه اروپا همواره یکی از موضوعات مهم و چالش ­برانگیز در عرصه سیاست داخلی این کشور در طول 50 سال گذشته بوده است. بریتانیا یکی از کشور های مهم اتحادیه اروپایی است که در کند کردن سرعت همگرایی در اروپا نقش بسزایی داشته و همواره یکی از کشورهایی بوده که با تبدیل این اتحادیه به یک فراکسیون اروپایی مخالفت کرده است. به علاوه، این کشور روی خوشی به سیاست خارجی و امنیتی مشترک اروپا و سیاست های هماهنگ مالیاتی نشان نداده است. این کشور همچنین در اکثر زمینه­ ها، رویه ملی خود را حفظ کرده است به طوری که همچنان از پیوستن به نظام “یورو” (پول واحد اروپایی) خودداری می­کند وآخرین کشوری بود که به منشور اجتماعی اروپا پیوست. حال این سوال پیش می­آید که چگونه این رویکرد بدبینانه و پرتنش بریتانیا نسبت به وحدت اروپا امکان پذیر شده و چه شرایطی در شکل ­گیری چنین نگرشی دخیل بوده ­است؟ نویسنده دراین کتاب بر آن است تا بعد از مروری تاریخی بر پیشینه روابط بریتانیا و اتحادیه اروپا، با استفاده از روش تحلیل گفتمان، به استخراج گزاره­ ها و استعاره­ های اروپایی موجود درگفتمان سیاست خارجی بریتانیا و تحلیل و بررسی آنها پرداخته و بدین ترتیب چگونگی امکان­ پذیری این رویکرد جنجال­ برانگیز نسبت به وحدت اروپا را توضیح دهد. لازم به ذکر است که در این کتاب، از دو روش شناسایی دال و مدل های موجود در گفتمان اروپا و بریتانیا بر اساس نظریه “گفتمان” لاکلاو و موف و فرکلاف، همچنین تحلیل استعاره­ های اسنادی اروپایی خاص کشور بریتانیا بر اساس روش­شناسی میلیکن و نظریه “ادراکی/شناختی” لاکوف و جانسون بهره گرفته شده است.