علی بن ابیطالب امام اول تمامی شاخههای مذهب شیعه، خلیفهٔ چهارم از خلفای راشدین اهل سنت، و پسرعمو و داماد محمد است. او فرزند ابوطالب و فاطمه بنت اسد، همسر فاطمهٔ زهرا، و پدر حسن، حسین، و زینب است. وی از سال ۳۵ تا ۴۰ هجری، کمتر از پنج سال، بهعنوان خلیفه بر خلافت اسلامی جز شام حکومت کرد. او در میان طیف وسیعی از مسلمانان از جایگاه برجستهای برخوردار است.در کودکی به دلیل بدهکار شدن پدرش، محمد سرپرستی او را بر عهده گرفت. پس از دعوت محمد، علی در سن حدوداً ۹ تا ۱۱ سالگی از اولین ایمانآورندگان به اسلام گشت؛ پذیرش دعوت او را در یوم الدار علناً اعلام کرد و محمد او را «برادر و وصی و جانشین خود» نامید. گفته میشود در شب لیلة المبیت به هجرت محمد کمک کرد و محمد پس از مهاجرت به مدینه و ایجاد پیمان برادری بین مسلمانان، او را بهعنوان برادر خویش انتخاب کرد. او در مدینه در اغلب جنگها پرچمدار سپاه اسلام بود و به دلاوری مشهور گشت. نام، كُنيه ها و القاب؛ از ولادت تا هجرت و سكونت در مدينه؛ ازدواج با دختر پيامبر (ص)؛ غزوات؛ سال سرنوشت ساز؛ در روزگار خلفا؛ دورة خلافت؛ جنگها؛ شهادت و مرقد مطهر؛ سيره؛ معارف و اهل معرفت؛ آثار؛ اميرالمؤمنين (ع) و ايرانيان؛ و اميرالمؤمنين (ع) از منظر بزرگان و انديشمندان مباحث مطرح شده در كتاب هستند. این کتاب را نشر «دفتر پژوهش های فرهنگی» به چاپ رسانده و توسط فروشگاه اینترنتی رونابوک به فروش میرسد.
