چندین دهه است که پدیده اسلام گرایی و پیدایی و رشد جنبش‌ های اسلامی در سراسر کشورهای مسلمان و حتی در کشورهای برخوردار از اقلیت‌های مسلمان تبدیل به یکی از مهم‌ترین پدیده‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی شده است. این پدیده تنها در سطح ملی یعنی در درون کشورهای مورد نظر نمود نداشته، بلکه در عرصه منطقه‌ای و بین‌المللی نیز خودنمایی کرده و سیاست‌های ملی، منطقه‌ای و جهانی را تحت تاثیر خود قرار داده است. با توجه به همین اهمیت بوده است که از دهه 1980 به بعد، یعنی سال‌های رشد این گونه جنبش‌ها ذهن تحلیل گران و پژوهشگران به این مسئله جلب شده و انتشار صدها کتاب و هزاران مقاله را به دنبال داشته است. یکی از این جنبش‌ها، سازمان القاعده می‌ باشد که نقش مهمی در ترتیبات منطقه‌ای داشته است. القاعده به عنوان یک گروه مذهبی مدعی است که دنیای امروز از اسلام واقعی فاصله گرفته و به دنبال این است که نقص مذکور را برطرف کرده و به اجرای دقیق قوانین و سنن اسلامی بپردازد. هدف کلی و نهایی القاعده برپایی دولت اسلامی به جای رژیم‌هایی است که از دید این سازمان، کافر به حساب می‌آیند و برای رسیدن به این مهم، جهاد را اصلی‌ترین ابزار و روش خود قرار داده است. در واقع القاعده، یعنی بازگشت به اصول اولیه اسلام (قرآن و سنت). یعنی ایجاد نظم جدید بر اساس سنت‌ها و آیین‌های اولیه اسلام. اما صرف نظر از دیدگاه اولیه تاسیس این جنبش، آنچه از القاعده در دهه‌های اخیر مشاهده می‌ شود از جهات بسیاری با آموزه‌های اصیل اسلام که منبع اصلی آن قرآن و سنت می‌باشد، متفاوت است…